elke keer besef ik weer

dat zodra ik mijn gedachten ventileer

ze bestaansrecht krijgen

dus zou ik beter zwijgen

 

vechten tegen de bierkaai  

pissen tegen de wind in

 

mijn mond is de anus van mijn gedachten

stilte betekent obstipatie  

betekent

misschien wel de big bang

wauw

wachter wacht  

en

een duif  

ik heb een hekel aan duiven en onnozel gepraat  

wees een vent      

zo één die staat voor zijn woord  
melk    

de duif heeft een ei gelegd

met een walvisoog

toen ik

even later

zij werden wakker  
de bek vol mosterd

en een weefgetouw zonder boordje

zweet deed de das om

in geluk getroffen

de duif keek maar wat

niet echt van zins iets te doen

als was het wit

witter dan de vrede

de wrede vrede bevochten door jou

ik vang geen kogels

schiet de plastiek door jouw verweer

macht

dacht de duif niks meer dan wat het beestje zag

ophoudelijk getroffen in de briljante teloorgang van al het voorgaande

in een duster tredend in het duister

waar de belangen net als vroeger

afgrijselijk belangrijk

later zat de duif in een boom te kijken

misschien een nest dacht ik

volgens mij zijn we er uit  

tralies en een nacht vol pijn  

distels die bloemen wilde zijn  

gevaren die nooit voor gevaar werden gezien

gebaren, goede of slechte misschien

 

mocht je weggaan stil  

is dat wat je wil  

mocht je weggaan dan  

naar die andere man  

zoek je voor geluk  

ook dat is maar smuk

op een gelaatstrek

wat jezelf hebt willen scheppen

 

er dreigt gevaar

soms weet je veel meer dan nu nodig is

de kunst is om dat te vergeten

de belastingdienst nam al mijn geld

en liet mij deze vuilnisbelt

liggend op een middag in de zon

varen op mijn boot is ook voorbij

ze pakten alles af van mij

alles wat mij rest is de middag in de zon

 

red mij, red mij, red mij, ik word geplet

't is alsof een hele dikke vrouw zich bovenop mij zet

en het zou mij zoveel vreugde geven

als ik maar zo luxe kan leven

liggend op een middag in de zon
als de zomer komt

 

mijn vriendin is er met mijn auto vandoor

die staat bij haar ouders voor

ze vertelt verhalen van geweld en dronkenschap

en ach zo zit ik hier

neem slokjes van een ijskoud bier

alles wat ik heb is deze middag in de zon

 

help mij, help mij, help mij hier vandaan

of geef mij 2 goede redenen om te blijven staan

en het zou mij zoveel vreugde geven

als ik maar zo luxe kan leven

liggend op een middag in de zon

Belinda was van mij

tot de tijd  

dat ik haar vond
in de armen van Sem

ze hield van hem

 

toen kwam Jook voorbij

ze hield van mij

althans dat dacht ik

maar ik en Jook

dat stierf ook  

misschien krijg ik spijt maar tot die tijd zal ik hopen

op een meisje dat blijft en niet weg bij me zal lopen

ik ben wat ik kan

een alleenstaande man

een alleenstaande man  

 

ik heb het gehad

en ben het zat

daar waar liefde een woord is  

een parttime ding  

een papieren ring

 

Ik weet dat het kan

het houden van

zo'n meisje

goed of slecht

krom of recht  

 

misschien krijg ik spijt maar tot die tijd zal ik hopen
 

 

Huiverige wind geselt aren.

Het publiek juicht,

deinst op de toonloze muziek.

Dansend hoog,

waar geen mensenziel dwalen kan,

een buizerd, stoïcijns.

De vlek schuift in witte pluis omsloten blauw.
Op de vlucht voor aantrekkingskracht.

haar ogen.

Ze kijken in mij, tot aan mijn hersenstam zo diep.

Verleidend lang ik aan mijn verlegenheid.

 

Vroeger was wassen voldoende,

een knuffel, van oma, geen kus,

van je moeder, geen pijn meer.

 

Het kost mij steeds meer moeite

de tijd te laten verpijnen,

tranen uit drugs geperst,

gevoel uit drank gestookt;

stille hoop dat het vroeger, beter,

voldoende was toen.

 

Een knuffel van wie ook:....

 

Weer je moeder, geen pijn meer .

je ging

ik ben vergeten waarheen

of  

dat wil ik niet weten

alleen gelaten zijn wij

met de honden en katten

de meeuwen, de mussen
vers gras en voetsporen

waar jij zopas nog was

zonder houvast

is dit beeld

een houvast

een voetstuk

mist

 

zonder reling  

is dit diep

dodelijk diep

je houvast  

mist

 

zonder structuur

is dit tekst

waarin verdwalend

de mist

verdwijnt  

 

het omgedraaide leven